Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Η Ελλάδα έχει την «Kατοχή» που της αξίζει... Του Κώστα Στούπα,


Η Ελλάδα έχει την «Kατοχή» που της αξίζει...


Του Κώστα Στούπα, www.capital.gr,31.101.12
Η χώρα μας διανύει μια περίοδο «Κατοχής», διατείνεται μια μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, μεταξύ των οποίων μητροπολίτες, αρχηγοί κομμάτων, συνδικαλιστές, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες και λοιπές δυνάμεις που εύκολα κάποιος μπορεί να τοποθετήσει στην εγχώρια καθεστηκυία τάξη. Μιλάμε λοιπόν για μια «Κατοχή» που δύσκολα μπορεί κάποιος να ξεκαθαρίσει ποιος είναι ο κατακτητής και ποιος ο κατακτημένος... Η μερίδα που μιλάει για «Κατοχή» κάνει αναφορά στον αυξημένο ρόλο που έχουν αποκτήσει οι δανειστές στην εσωτερική πολιτική της χώρας. Όντως οι δανειστές έχουν αποκτήσει λόγο στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας και κυρίως αυτές που άπτονται της οικονομικής δραστηριότητας. Αυτό συνιστά όντως εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας.  Εκχώρηση όμως, και όχι υφαρπαγή της εθνικής κυριαρχίας μέσω των όπλων.
 Η εκχώρηση ενός μέρους της εθνικής κυριαρχίας έγινε με αντάλλαγμα το δανεισμό της χώρας από τους εταίρους προκειμένου να αντιμετωπιστεί ομαλά η κατάσταση χρεοκοπίας στην οποία είχε περιέλθει. Υπήρχε και υπάρχει πάντα η επιλογή να επιλέξουμε διαφορετικά, με τις ανάλογες συνέπειες βέβαια... Η εκχώρηση αυτή δεν συμβαίνει για πρώτη φορά. Από την εποχή που η χώρα εισήλθε στην ΕΕ και αργότερα στην Ευρωζώνη εκχωρεί συνεχώς μεγαλύτερο μέρος της εθνικής κυριαρχίας στα πλαίσια μιας διεργασίας συγκυριαρχίας με άλλα έθνη κράτη. Όλες οι χώρες της ΕΕ πράττουν αντίστοιχα.


Εδώ και πολλά χρόνια οι περισσότεροι νόμοι του ελληνικού κράτους αποτελούν αποφάσεις και νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις οποίες συμμετέχουμε.

Ούτε στην μια περίπτωση, ούτε στην άλλη υπάρχει ζήτημα βίαιης κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Στην ΕΕ και την Ευρωζώνη την Ελλάδα την έβαλαν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις.

Μετά τις εκλογές του 2009 κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί πως υπήρξε απόκλιση μεταξύ λαϊκής βούλησης και κυβερνητικών πεπραγμένων αφού η κατάσταση χρεοκοπίας προέκυψε ως κεραυνός εν αιθρία το 2010 για την χειμαζόμενη στην ευημερία με δανεικά κοινή γνώμη...

Στις εκλογές του 2012 κανένας δεν δικαιούται να μην γνωρίζει ποια ήταν τα θεμελιώδη διλήμματα. Το αποτέλεσμα των εκλογών ανέδειξε κυβερνητική πλειοψηφία με κοινό παρανομαστή την πάση θυσία παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις έστω και με πιο ήπια χαρακτηριστικά ή άλλο μείγμα πολιτικής.

Αυτό σημαίνει πως μπροστά στη βασική επιλογή του ευρωπαϊκού προσανατολισμού, οι κυβερνητικοί εταίροι θα πράξουν ό,τι χρειαστεί στα πλαίσια των απαιτήσεων των άλλων Ευρωπαίων για εναρμόνιση... Ούτε καν η αξιωματική αντιπολίτευση έχει τολμήσει να θέσει το δίλημμα αποχώρησης από το ευρώ.

Με απλά λόγια, μετά τις εκλογές έχουμε ένα μνημόνιο λαϊκής έγκρισης. Όσο κι αν αυτό δε αρέσει σε κάποιους...

Ας μην κοροϊδευόμαστε, όταν ψήφιζαν όλοι ήξεραν τι έπρατταν και τι διακινδύνευαν. Τόσο όσοι ψήφισαν τη συγκυβέρνηση με τα ίσως και τα εάν,  όσο και όσοι ψήφισαν την αντιπολίτευση με τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό στα λόγια και τις πρακτικές που οδηγούν αυτόματα εκτός ευρώ.

Τα περί «Κατοχής» λοιπόν είναι αστειότητες κάποιων που διαφωνούν με τις επιλογές που ανέδειξε το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα. Πόσο μάλλον που ιστορικά εκφράζεται κυρίως  από τους πολιτικούς χώρους των δυο άκρων που ιστορικά βαρύνονται από  θαυμασμό σε  κατακτητές, είτε πρόκειται για ναζιστές, είτε για το κόκκινο στρατό, τον απελευθερωτή της Ουγγαρίας και ιδίως της Τσεχοσλοβακίας το 1968...

Γύρω από το θέμα της «Κατοχής» έχει στηθεί ένα πανηγύρι το οποίο μοιάζει παράλογο, και το οποίο αν ακολουθήσει κάποιος τα αίτια και τα κίνητρα θα διαπιστώσει πως υπάρχουν λογικά συμφέροντα.

Την τελευταία φορά που είχαμε Κατοχή, η κυβέρνηση της χώρας είπε όχι σε οποιαδήποτε διέλευση ή έλευση ξένων στρατιωτικών δυναμένων και οι Έλληνες ομοθυμαδόν πολέμησαν ηρωικά στα βουνά της Αλβανίας...

Στη συνέχεια η χώρα κατακτήθηκε από τους εισβολείς και όποιος είχε διαφορετική αντίληψη ή δεν πειθαρχούσε στην υποταγή αντιμετώπιζε με συνοπτικές διαδικασίες τα εκτελεστικά αποσπάσματα...

Η αντίσταση την εποχή της πραγματικής κατοχής είχε ρίσκο ζωής και βαρύ κόστος... Αντιθέτως σήμερα υπάρχουν πολλοί που μιλάνε για κατοχή ελεύθερα και αρκετοί στα πλαίσια της επ’ αμοιβής εργασίας τους. 

Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας έχουμε αντιστασιακούς σε «Κατοχικό» καθεστώς που όχι δεν εκτελούνται με συνοπτικές διαδικασίες από τους κατακτητές, αλλά βρίσκονται όλη τη μέρα στο γυαλί και τα μικρόφωνα. Κάποια μάλιστα ενδύονται το ύφος του Τσε και του Βελουχιώτη, όπως οι ηθοποιοί αλλάζουν στολές στο βεστιάριο ή οι καθημερινοί άνθρωποι αλλάζουν όψη στις απόκριες...

Πρόκειται για αστειότητες. Αν θέλει κάποιος να καταλάβει τα κίνητρα των «αντικατοχικών» δυνάμεων θα πρέπει να ψάξει ανάμεσα στους θιγόμενους από τις μεταρρυθμίσεις του μεταπολιτευτικού συστήματος που χρεοκόπησε.

Το τέλος του παρασιτικού μοντέλου της ευημερίας με δανεικά σημαίνει και ξαναμοίρασμα της τράπουλας της πολιτικής και οικονομικής ισχύος εκ νέου.

Οι ευνοούμενοι του παλαιού οικονομικού και πολιτικού καθεστώτος προσπαθούν να διαφυλάξουν τα κεκτημένα και στα πλαίσια αυτά εκμεταλλεύονται την σύγχυση και αντίδραση που προκαλεί στην κοινωνία η απότομη μείωση του βιοτικού επιπέδου.

Ο ευκολότερος τρόπος να κάνεις κάποιον να σε ακολουθήσει σε μια παράλογη επιλογή, είναι να απευθυνθείς στο θυμικό του και όχι στη λογική...

Η κατοχή και η εθνική ανεξαρτησία είναι λέξεις συναισθηματικά φορτισμένες. Η κατάχρηση που γίνεται όμως ήδη τις αποφορτίζει από το ιστορικό τους βάρος...

Η Ελλάδα αυτής της περιόδου έχει την κατοχή που της αξίζει, την κατοχή από τους καρναβαλιστές "αντιστασιακούς"...

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Συνάντηση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, με τον πρόεδρο της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Χάνες Σβόμποντα


Συνάντηση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, με τον πρόεδρο της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Χάνες Σβόμποντα

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης, συναντήθηκε σήμερα με τον πρόεδρο της Ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Χάνες Σβόμποντα. Στο επίκεντρο της συζήτησης τέθηκαν οι εξελίξεις στην Ελλάδα αλλά και συνολικότερα στην Ευρώπη. Ο Φώτης Κουβέλης τόνισε τη σταθερή προσήλωση της ΔΗΜΑΡ στην οικονομική και πολιτική ενοποίηση της ΕΕ, με διασφάλιση της ισόρροπης ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής των κρατών μελών. 

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ επισήμανε την πάγια θέση του κόμματος, σύμφωνα με την οποία η δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας πρέπει να γίνει με διατήρηση του κοινωνικού και δημοκρατικού ιστού. 
Ο Φώτης Κουβέλης μίλησε για την ανάγκη πολιτικής αναδιαπραγμάτευσης, ούτως ώστε στο πακέτο των μέτρων:
-Να μην συμπεριληφθούν οι απαιτήσεις της τρόικας για τα εργασιακά θέματα, υπογραμμίζοντας ότι οι αξιώσεις της τρόικας αποσαρθρώνουν τα ήδη αποδυναμωμένα εργασιακά δικαιώματα. «Οι αξιώσεις της βρίσκονται έξω από το Ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο», είπε χαρακτηριστικά. 
-Να υπάρξουν προβλέψεις για χρονική επιμήκυνση και ρήτρα αντικατάστασης επαχθών μέτρων στο βαθμό που αυξάνονται τα έσοδα του κράτους
-Να συνδυαστεί με αναπτυξιακό πακέτο που θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και νέα εισοδήματα. 
Από την πλευρά του ο Χάνες Σβόμποντα τόνισε τη στήριξή του, αλλά και του συνόλου των Ευρωπαίων σοσιαλιστών στις προσπάθειες της χώρας και αναγνώρισε τις τεράστιες θυσίες που έχει κάνει ο ελληνικός λαός. Άκουσε με ιδιαίτερη προσοχή τις θέσεις της ΔΗΜΑΡ και δεσμεύτηκε να μεταφέρει στους ευρωπαίους εταίρους την ανάγκη οι εργασιακές σχέσεις να αντιμετωπιστούν σε άλλο χρονικό σημείο και με τη συμμετοχή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. 

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

«Φώτης Κουβέλης: Τα μέτρα έχουν πόνο αλλά ταυτόχρονα και ελπίδα προοπτικής»


«Φώτης Κουβέλης: Τα μέτρα έχουν πόνο αλλά ταυτόχρονα και ελπίδα προοπτικής» Φιλελεύθερος (28/10)

Φιλελεύθερος 28/10/2012
«Στοίχημα για κυβέρνηση εθνικής ευθύνης» 

«Ενεργεί όχι με βάση τα στερεότυπα. Ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης ανήκει στην ομάδα εκείνη των πολιτικών που βάζουν το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό. Το στοίχημα σήμερα υπό τις εξαιρετικά δύσκολες δοσμένες συνθήκες είναι να πετύχει η κυβέρνηση εθνικής ευθύνης. Τονίζει ότι για το κόμμα του θα ήταν εξαιρετικά εύκολο να επιλέξει ένα ρόλο στην αντιπολίτευση. Όμως επέλεξε τον δύσκολο δρόμο της συνευθύνης, γιατί προέχει η σωτηρία της Ελλάδας και της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό, υπογραμμίζει, επέβαλλε η αριστερή ευθύνη της Δημοκρατικής Αριστεράς». 

- Αντέχει η Δημοκρατική Αριστερά τα κυβερνητικά βάρη, μια που ήταν συνηθισμένη στην ασφάλεια της αντιπολίτευσης; 
Κουβέλης: Θα μας ήταν εξαιρετικά βολικό όσο και ευρύχωρο να επιλέξουμε τη θέση της ελάσσονος αντιπολίτευσης, με το δεδομένο ότι ο ελληνικός λαός μας εμπιστεύτηκε το 6,23% του εκλογικού σώματος. Θεωρήσαμε όμως ότι εκείνο που προείχε και εξακολουθεί να προέχει, είναι η σωτηρία της χώρας και της κοινωνίας. Παρά το γεγονός ότι εμείς είχαμε καταψηφίσει και το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο και τους εκτελεστικούς νόμους και το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο, θεωρήσαμε ότι εκείνο που έπρεπε να κάνει η ΔΗΜΑΡ, η αριστερά της ευθύνης, είναι να στηρίξει ώστε να υπάρξει κυβέρνηση. Αλλιώς η χώρα θα είχε οδηγηθεί σε τρίτες εκλογές, δηλαδή θα είχαμε παρούσα μια πολιτική ρευστότητα με ό,τι αυτό θα σήμαινε για την εξέλιξη των πραγμάτων του τόπου, στο επίπεδο της οικονομίας, της κοινωνίας και βεβαίως και στο επίπεδο της πολιτικής ζωής. Αυτά ήταν τα στοιχεία που μας οδήγησαν στο να στηρίξουμε την κυβέρνηση και να έχουμε αυτή τη συμμετοχή με δύο υπουργούς και δύο υφυπουργούς. 

- Θα σας δούμε σύντομα αντιπρόεδρο, όπως ακούγεται ότι ζητά το Εurogroup; 
Κουβέλης: Εγώ δεν γνωρίζω να υπάρχει επιλογή της Ευρωζώνης για να υπάρξει μια κυβέρνηση στην οποία θα μετέχουν και οι αρχηγοί των δύο άλλων κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση, δηλαδή της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ. Θεωρώ ότι αυτή την ώρα οποιαδήποτε συζήτηση για ανασχηματισμό, για τη συγκρότηση με διαφορετικό τρόπο του κυβερνητικού σχήματος είναι επιζήμια. Εκείνο που προέχει είναι η Ελλάδα να ανταποκριθεί σε εκείνα τα οποία προσδιορίζουν τους βασικούς στόχους και βασικός στόχος είναι να υπάρξει εκταμίευση, να ξεκινήσει η αναπτυξιακή διαδικασία προκειμένου να εισέλθει η οικονομία της χώρας σε μια άλλη πορεία, τελείως διαφορετική από εκείνη που προσδιορίστηκε με τον αρνητικό τρόπο τα προηγούμενα χρόνια. 

- Κι αυτή η εβδομάδα που διανύσαμε; 
Κουβέλης: Πράγματι ήταν μια εβδομάδα γεμάτη. Ο πολιτικός χρόνος τρέχει αλλά είναι και πολύ πυκνός, με το δεδομένο ότι υπάρχουν ακόμα εκκρεμότητες σε σχέση με τα όσα διαπραγματεύεται η κυβέρνηση με την Τρόικα. Επιλέγω να αναφερθώ στη χαρακτηριστική περίπτωση των αξιώσεων της Τρόικας για τη μεταβολή των εργασιακών σχέσεων. Αυτά τα οποία αξιώνει η Τρόικα έχουν σχέση με την κατάργηση και των εναπομεινάντων εργασιακών δικαιωμάτων. Η ΔΗΜΑΡ δεν συναινεί. Είναι γνωστή η θέση που έχω διατυπώσει και το έκανα αυτό στη βάση δύο στοιχείων. Το ένα είναι ότι η μεταβολή των εργασιακών σχέσεων με τον τρόπο που αξιώνει η Τρόικα δεν έχει καμία σχέση με το δημοσιονομικό όφελος που μπορεί κανείς να πει ότι παρεμβαίνει στην όλη συζήτηση της διαπραγμάτευσης. Το δεύτερο, είναι τα ήδη αποσαρθρωμένα εργασιακά δικαιώματα στη χώρα, επομένως καμία ανάπτυξη δεν μπορεί να στηριχθεί πάνω σε μία αποσαρθρωμένη κατάσταση εργασιακών δικαιωμάτων. Να συνυπολογίσουμε ακόμη ότι το εργασιακό κόστος έχει τη μικρότερη συμμετοχή στο συνολικό κόστος του παραγόμενου οικονομικού αποτελέσματος. Από αυτή τη θέση και με δεδομένο ότι πρέπει να κρατηθούν τα όποια εργασιακά δικαιώματα υπάρχουν, δήλωσα ότι εμείς δεν θα ψηφίσουμε αυτά που αξιώνει η Τρόικα. 

- Αυτό ήταν ένας μοχλός πίεσης για να διαφοροποιηθούν κάποια πράγματα; 
Κουβέλης: Οφείλω να σας πω ότι η θέση μας ήταν καθαρή. Δεν συνυπολόγισα τη θέση μου, σε καμία περίπτωση, σε μια διαπραγματευτική διαδικασία. Εκ των πραγμάτων, αυτή η σθεναρή στάση της ΔΗΜΑΡ για τα εργασιακά θέματα, λειτούργησε και συνεχίζουμε να δηλώνουμε με σαφήνεια και κατηγορηματικότητα ότι εμείς δεν θα δεχθούμε αυτά τα οποία αξιώνει η Τρόικα για τα εργασιακά ζητήματα. 

- Σας ακούει ο Αντώνης Σαμαράς; 
Κουβέλης: Η συνεργασία που υπάρχει μεταξύ των τριών πολιτικών αρχηγών είναι καλή. Εκείνο το οποίο συνέχει τα τρία κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση είναι η κοινή επιθυμία, όσο και η διεκδίκηση ο τόπος να φύγει από τα αδιέξοδα στα οποία βρίσκεται σήμερα. Αυτό διαμορφώνει εκ των πραγμάτων ένα καλό πλαίσιο συνεργασίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαφορές, ότι δεν υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, και μιλώ πάντοτε σε σχέση με τη διαπραγματευτική διαδικασία για τη διαμόρφωση του πακέτου των μέτρων αναφορικά με τα 11,5 δις που πρέπει να προκύψουν ως πολιτική απόφαση στο επίπεδο της οικονομίας. 

- Για να βρεθεί η χρυσή τομή κάποιος πρέπει να δώσει και ο άλλος να πάρει. Ποιος υποχωρεί; 
Κουβέλης: Κοιτάξτε, είμαι οπαδός της διαλεκτικής και νομίζω ότι η διαλεκτική είναι εκείνη που πάντοτε φέρνει τα αποτελέσματα. Επαναλαμβάνω, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και διαφορετικές προσεγγίσεις. Η κοινή μας δέσμευση να πετύχει αυτή η κυβέρνηση εθνικής ευθύνης είναι το στοιχείο που συνέχει, έχει τον κρίσιμο συνεκτικό ιστό για τη λειτουργία της κυβέρνησης. 

- Είναι έκπληξη για σας ο Αντώνης Σαμαράς, είδατε μια μεταστροφή τώρα που έγινε πρωθυπουργός, διότι παλιά του ασκούσατε έντονη κριτική; 
Κουβέλης: Οφείλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Ο Αντώνης Σαμαράς έχει μια άλλη πολιτική λειτουργία ως πρωθυπουργός από εκείνη που τον προσδιόριζε τα προηγούμενα χρόνια από τις διάφορες θέσεις που κατείχε. Η πολιτική του είναι μια πολιτική ευθύνης, συνευθύνης. 

- Σας τηλεφωνά κάθε μέρα και ζητά σε κάθε βήμα τη γνώμη σας; 
Κουβέλης: Έχουμε τηλεφωνικές επικοινωνίες και το πρωί και το μεσημέρι και βραδινές ώρες, κάποια φορά και μετά το μεσονύχτιο. Σας είπα πιο πριν ότι ο πολιτικός χρόνος είναι πολύ πυκνός και εξαιρετικά γρήγορος κι έντονος, η επικοινωνία των πολιτικών αρχηγών είναι αναγκαία. 

- Οι βουλευτές θα ψηφίσουν αυτό που θα κατατεθεί στη Βουλή, διότι ακούγεται ότι κάποιοι δεν θα ακολουθήσουν τις αποφάσεις των ηγεσιών τους; 
Κουβέλης: Δεν αποκλείω να υπάρξουν διαφοροποιημένες στάσεις από κάποιους βουλευτές. Εκείνο όμως που μπορώ να σας πω είναι ότι σε μια πολύ πρόσφατη συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, που είναι το υψηλότερο όργανο μετά το συνέδριο, με ποσοστό 80% η Κεντρική Επιτροπή επιβεβαίωσε τις επιλογές της και για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη, αλλά και ενέκρινε όλες τις πολιτικές αποφάσεις που μέχρι εκείνη την ώρα είχαν ληφθεί. Όλες οι οργανώσεις της ΔΗΜΑΡ, όλος ο κόσμος της, παρά το γεγονός ότι δέχεται πιέσεις από την κοινωνία, εμμένει με σταθερότητα στην κεντρική πολιτική μας επιλογή. Εκείνο που κυριαρχεί είναι η χώρα να παραμείνει στην Ευρωζώνη, να μην επιστρέψει στη δραχμή, με επίγνωση του επαχθούς των μέτρων, για να δρομολογηθούν νέες πολιτικές που θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε διέξοδο. 

- Αν πάρει αυτή τη δόση κλειδώνει την παρουσία της στο ευρώ; 
Κουβέλης: Αναμφισβήτητα ναι, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό, είναι πολλά που πρέπει να γίνουν και στο εσωτερικό της χώρας. Για παράδειγμα υπάρχει μεγάλη ανάγκη, ανεξαρτήτως από τις υποχρεώσεις που η χώρα έχει αναλάβει με το μνημόνιο, να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Δεν μπορεί η δομή του κράτους να παραμένει ως έχει. Ένα κράτος που δομήθηκε υπερτροφικά, ένα κράτος το οποίο σε πάρα πολλές περιπτώσεις δημιούργησε πελατειακές σχέσεις, ένα κράτος το οποίο πρέπει να εξορθολογιστεί στα πολλαπλά του επίπεδα και όχι μόνο στο επίπεδο της κεντρικής του διοίκησης αλλά και σε άλλες λειτουργίες και βεβαίως πάντοτε με σταθερή και αταλάντευτη αναφορά, ότι οι μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν να έχουν μπροστά τους την προστασία των ασθενέστερων στρωμάτων αυτού του τόπου. Διότι μέσα από την πολιτική που ασκήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια, εκτός από τα αδιέξοδα της οικονομίας, τα οποία καταγράφονται με ένα δραματικό τρόπο, είχαμε και το μεγάλο τεμαχισμό της ελληνικής κοινωνίας, είναι η κοινωνία με τις μεγαλύτερες ανισότητες. Το 35% και άνω του ελληνικού λαού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και έχουμε και μια μεσαία τάξη η οποία πιέζεται προς τα κάτω και υπάρχει κι ο καταλυτικός αριθμός που είναι γεμάτος ανθρώπινο πόνο, η ανεργία που καλπάζει πάνω από το 25%. 

Μακριά από αγκυλώσεις και εφησυχασμούς 

- Πώς βλέπετε σήμερα την Κύπρο, η οποία δίνει τη δική της μάχη με την Τρόικα; 
Κουβέλης: Για την Κύπρο το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ο ίδιος ο αδελφός κυπριακός λαός ας αποφασίσει ποια πολιτική πρέπει να ασκηθεί. Είναι δική του υπόθεση. Εκείνο που μπορώ να ευχηθώ είναι να προχωρήσει μπροστά, μακριά από αγκυλώσεις και εφησυχασμούς του παρελθόντος. Τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά για την Ελλάδα και για την Κύπρο και για τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, θα σας έλεγα συνολικότερα και για την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. 

-Η οποία... 
Κουβέλης: …δοκιμάζεται. Ή θα προχωρήσει μπροστά η Ε.Ε. υπηρετώντας την επί της ουσίας πολιτική της ενοποίησης, με αναμφισβήτητο μέγεθος και την οικονομική της διακυβέρνηση. Ή θα τροφοδοτήσει φυγόκεντρες τάσεις. 

-Τι διαισθάνεστε ότι θα γίνει; 
Κουβέλης: Έχω την αισιοδοξία η Ε.Ε. θα κινηθεί προς τα μπροστά, όχι ως διαδικασία εξόδου φυγής, αλλά ως μια διαδικασία που θα προωθήσει την πολιτική της επί της ουσίας ενοποίηση. Κάθε καθυστέρηση είναι σε βάρος της αντιμετώπισης των προβλημάτων όχι μόνο του ευρωπαϊκού νότου αλλά ολόκληρης της Ευρώπης, πολύ δε περισσότερο όταν η Ευρώπη πρέπει να συνυπολογίσει το πρόσθετο δεδομένο, ότι είναι πολλές οι νέες αναδυόμενες χώρες και αυτό διαμορφώνει καινούργιες συνθήκες στο επίπεδο της ισορροπίας της παγκόσμιας οικονομίας. 

-Η Κίνα; 
Κουβέλης: Ναι, και η Ινδία. 

- Η πηγή του κακού δεν είναι στο ότι προσπαθούν το εργατικό δυναμικό της Ε.Ε. να αμείβεται όπως αυτών των χωρών για να γίνει ανταγωνιστική η Ε.Ε.; 
Κουβέλης: Εγώ δεν θέλω μια Ευρώπη να αναπτύσσεται με περιθωριοποιημένους πολίτες. Η εξαθλίωση των εργαζομένων καταστρέφει και την προοπτική της ουσιαστικής ανάπτυξης. 

Προέχει η χώρα να μείνει σε ευρωπαϊκή τροχιά 

- Όταν ο λαός είναι σε αυτή την κατάσταση, πώς μπορεί να δεχτεί νέες μειώσεις και περικοπές; 
Κουβέλης: Ο ελληνικός λαός στη μεγάλη του πλειονότητα έχω την εκτίμηση ότι κατανοεί πως πρέπει να υπάρξουν θυσίες για να εξασφαλιστεί το μείζον, που είναι η χώρα να παραμείνει σε τροχιά ευρωπαϊκή, να μην απομονωθεί οικονομικά και κοινωνικά, διότι η επιστροφή στη δραχμή θα σημάνει οπισθοχώρηση σε πολύ μακρινές δεκαετίες του παρελθόντος. Βεβαίως τα μέτρα έχουν πόνο, αλλά ταυτόχρονα έχουν και ελπίδα προοπτικής. 

- Τις τελευταίες εβδομάδες σημειώθηκαν πρωτοφανή επεισόδια με την εισβολή εργαζομένων στο Πεντάγωνο, διαδηλώσεις με ένα νεκρό. Βλέπετε κοινωνική έκρηξη; 
Κουβέλης: Κοινωνική έκρηξη δεν βλέπω και τούτο ανεξαρτήτως από τη βεβαιότητά μου ότι η κοινωνία είναι αναστατωμένη και ρηγματωμένη. Πέρα από αυτές τις εκδηλώσεις που είπατε, υπάρχει μεγάλη μοναξιά των Ελλήνων πολιτών. Αυτή η μοναξιά που τροφοδοτεί την απόσταση από τη συλλογική δράση κι αυτό είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο που κανένας δεν πρέπει να το υποτιμά. 

- Ο Τσίπρας καλεί τον λαό να αντισταθεί, αυτό δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα; 
Κουβέλης: Ο ελληνικός λαός έχει δικαίωμα και θα έλεγα δημοκρατική υποχρέωση να διαδηλώνει, να διαμαρτύρεται, να επιχειρεί με τη δική του παρουσία να διαφοροποιεί πολιτικές ή να διαμορφώνει συνθήκες επιβολής συγκεκριμένης πολιτικής. Αυτό είναι τελείως διαφορετικό όμως από ακραίες εκδοχές και δεν αναφέρομαι στην υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ. Το στοιχείο της βίας μπορεί να τροφοδοτήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις οι οποίες θα πλήξουν την ίδια την κοινωνία, και το ίδιο το ζητούμενο που είναι να μπορέσει να σταθεί η χώρα όρθια και να πορευθεί σε άλλους δρόμους, τελείως διαφορετικούς από εκείνους που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Η κρίση στην Ελλάδα βεβαίως μπορεί να έχει τους ετεροκαθορισμούς της από την παγκόσμια οικονομική κρίση, αλλά έχει και τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν προέκυψαν από παρθενογένεση, προέκυψαν ως το αποτέλεσμα μιας διαχρονικά ασκηθείσας πολιτικής στο εσωτερικό της χώρας. 

Διαπραγμάτευση, η μόνη υπεύθυνη πολιτική 

- Η πολιτική εμπεριέχει κινδύνους ή είναι η ασφάλεια της αντιπολίτευσης; 
Κουβέλης: Για κανένα δεν υπάρχει ασφάλεια. Δεν αρκεί το να λες ότι έχω την άνεση και την ασφάλεια της αντιπολίτευσης για να διατυπώνω την άποψή μου, χωρίς εκείνα τα βάρη που έχει εκ των πραγμάτων μια κυβερνητική πολιτική. Η αντιπολίτευση οφείλει να είναι υπεύθυνη και σαφής ως προς την πολιτική της πρόταση. Είμαι αντίθετος με την πολιτική που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ, την αντιφατική πολιτική, πρέπει ή δεν πρέπει να παραμείνουμε στην Ευρωζώνη, κλείνουμε το μάτι και προς τη δραχμή, αυτά δεν συνιστούν υπεύθυνη πολιτική. Καταγγελία του μνημονίου θα σήμαινε την αναχώρηση της χώρας από την Ευρωζώνη. Η διαπραγμάτευση είναι η υπεύθυνη πολιτική προκειμένου σταδιακά να απαγκιστρωθούμε από τους επαχθείς όρους, αλλά και να διαμορφώσουμε συνθήκες εξόδου από τα αδιέξοδα στα οποία έχουμε περιέλθει. 

- Το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής, που την βγάζουν τρίτο κόμμα οι δημοσκοπήσεις; 
Κουβέλης: Είναι ένα επικίνδυνο φαινόμενο, το οποίο έχει σχέση με επιλογές για εκφασισμό της κοινωνικοπολιτικής ζωής. Βεβαίως αυτό το μόρφωμα της Χρυσής Αυγής προέκυψε ως το αποτέλεσμα απουσίας μιας ολοκληρωμένης δημοκρατικής πολιτικής. Και όταν απουσιάζει η ολοκληρωμένη δημοκρατική πολιτική προκαλούνται κενά και αυτά τα κενά σπεύδουν και τα καταλαβαίνουν διάφορα κέντρα και εν προκειμένω, αυτό το μόρφωμα το οποίο αναδεικνύει ό,τι χειρότερο μπορεί να υπάρξει και κυρίως τον εκφασισμό της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Άρα η αντιμετώπιση του φαινομένου πρέπει να γίνεται σε δύο επίπεδα. Το ένα επίπεδο είναι να αφαιρέσει κανείς από τη Χρυσή Αυγή το «επιχείρημα», που είναι οι ανεπάρκειες που έχουν δημιουργηθεί, οι ελλείψεις που έχουν προκύψει, οι αδικίες που έχουν καταγραφεί, που δεν αντιμετωπίζονται με την πολιτική της Χρυσής Αυγής. Το δεύτερο, πολλές από τις πράξεις της έχουν ξεπεράσει τα όρια της νομιμότητας και εδώ η δημοκρατία πρέπει να ασκήσει τα καθήκοντά της. 

Δεν σας παρέσυρε η Ελλάδα μαζί της… 

- Θα πετύχετε 12 Νοεμβρίου, να χρησιμοποιήσω μια δική σας φράση, να περάσουμε τον κάβο με το καράβι της χώρας ταλαιπωρημένο αλλά ακέραιο; 
Κουβέλης: Πιστεύω ότι θα τον περάσουμε τον κάβο. 

- Πιστεύετε ότι θα δικαιωθείτε από την κοινή γνώμη στο άμεσο μέλλον, στο απώτερο μέλλον ή μόνο στη συνείδησή σας; 
Κουβέλης: Δεν αξιολογώ ως αποφασιστικό στοιχείο τις δημοσκοπήσεις, αλλά πρέπει να σας πω ότι όλες οι δημοσκοπήσεις μέχρι αυτή τη στιγμή δείχνουν την αντοχή της ΔΗΜΑΡ αλλά τη σχέση εμπιστοσύνης πολιτών, παρά το γεγονός ότι η ΔΗΜΑΡ στηρίζει αυτή την κυβέρνηση που προωθεί μέτρα. Αυτό για μας είναι ένα ενθαρρυντικό στοιχείο και κυρίως μας προτρέπει να συνεχίσουμε αυτή την υπεύθυνη έναντι της χώρας και της κοινωνίας πολιτική. 

- Περιμένοντάς σας έξω στα γραφεία της ΔΗΜΑΡ, τα τηλέφωνα δεν σταματούσαν, ο κόσμος διαμαρτύρεται, ζητά από σας. 
Κουβέλης: Βεβαίως, έχουμε απόλυτη συνείδηση ότι ο κόσμος περιμένει από τη ΔΗΜΑΡ να εγγυηθεί, να διαμορφώσει την πολιτική, η οποία δεν θα επιβαρύνει τα ιδιαίτερα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα αυτού του τόπου, αλλά να διαμορφώσει και πολιτικές συνθήκες προκειμένου η χώρα να πάει μπροστά. Σε αυτό το πέρασμα του κάβου ο ελληνικός λαός θέλει να μας δίνει ιδιαίτερες ευθύνες. 

- Περνώντας τον κάβο θα συμπαρασύρετε κι εμάς, διότι στην κάτω βόλτα μας τραβήξατε μαζί σας; 
Κουβέλης: Δεν σας πήρε η Ελλάδα μαζί της. 

- Είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία. 
Κουβέλης: Στην κάτω βόλτα βρέθηκε η Ελλάδα, βρίσκεται και η Κύπρος ως το αποτέλεσμα της πολιτικής που ασκήθηκε. Μια πολιτική η οποία δεν έβλεπε μπροστά, δεν καταλάβαινε ότι ήταν αδιέξοδα τα μέτρα τα οποία στο πρόσφατο όσο και στο μακρινότερο παρελθόν είχαν ληφθεί. Κυρίως στην Ελλάδα, δεν οικοδομήθηκε ποτέ μια οικονομική πολιτική με όρους ανάπτυξης, με όρους ισονομίας, μακριά από το πελατειακό κράτος, από τα προνόμια ορισμένων ελίτ. Τροφοδοτήθηκε μέσα από την παραοικονομία, τη διαφθορά που κατέχει το 10% του ΑΕΠ της Ελλάδας. Η δε παραοικονομία ξεπερνά το 30% του ΑΕΠ. Το πρώτο βοριαδάκι της οικονομικής κρίσης που φύσηξε, γκρέμισε την οικονομία της χώρας μου που στηριζόταν σε πήλινα πόδια. 

Μια λίστα και μια σύλληψη. Ένα άρθρο κοινής λογικής Του Δημήτρη Φύσσα, Athens Voice


Μια λίστα και μια σύλληψη. Ένα άρθρο κοινής λογικής


Του Δημήτρη Φύσσα, Athens Voice
Κάποια μακρινή εποχή, η γνωστή κ. Λαγκάρντ, όταν ήταν ακόμα υπουργός στη Γαλλία και όχι επικεφαλής του ΔΝΤ, έδωσε στον τότε κ. υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου μια λίστα με ονόματα Ελλήνων καταθετών σε μια ορισμένη ελβετική τράπεζα. Στη λίστα αυτή πιθανολογούνταν ότι, μαζί με απλούς πολίτες, υπήρχαν και φοροφυγάδες. Ανάλογες λίστες δόθηκαν και σε αρμόδιους υπουργούς άλλων κρατών, με δικούς τους πολίτες. Εκείνα τα άλλα κράτη έκαναν έρευνες, βρήκαν ποιοι είναι φοροφυγάδες και ποιοι όχι κι έπραξαν τα δέοντα, ενισχύοντας τους προϋπολογισμούς τους. Το θέμα τότε συζητήθηκε ευρύτερα. Σε μας, ο κ. Παπακωνσταντίνου παρέδωσε το υπουργείο στον κ. Βενιζέλο, αλλά η λίστα δεν ακούστηκε από τότε (παρόλο που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διατυμπάνιζε ότι ζητούσε άρση τραπεζικού απορρήτου και εισροή δεδομένων από την Ελβετία). Πρόσφατα, που το θέμα «έσκασε» γενικότερα, ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε ότι το σιντί μετατράπηκε σε στικάκι και το έδωσε για φύλαξη στο γραφείο του, αλλά το γραφείο του το έχασε. Ο δε κ. Βενιζέλος δήλωσε ότι ο ίδιος είχε το στικάκι, ήξερε «εκ πληροφοριών» το περιεχόμενό του,
ήξερε ότι πιθανολογούνται αδικήματα μερικών αναφερόμενων προσώπων, αλλά παρόλα αυτά δεν το διάβασε. Περίμενε από τις αρμόδιες υπηρεσίες να κινηθούν, ματαίως. Τέλος ζήτησε προσωπικά εύσημα, γιατί ο ίδιος προώθησε το ζήτημα (είχα την υπομονή ν΄ ακούσω ολόκληρη τη συνέντευξή του στο Μέγκα).
Τώρα που το θέμα έφτασε να συζητιέται στη Βουλή και κινείται πλέον μεταξύ εισαγγελίας, ΣΔΟΕ, πρώην επικεφαλής ΣΔΟΕ (κ. Διώτης), δημοσιογραφικών και πολιτικών γραφείων, τώρα λοιπόν (χτες Σάββατο) ο δημοσιογράφος - εκδότης κ. Βαξεβάνης δημοσίεψε τη λίστα Λαγκάρντ σε έκτακτο τεύχος του περιοδικού «Hot Doc», προτάσσοντας δημοσιογραφικά άρθρα και νομικές γνωμοδοτήσεις. Ακολούθησε εντολή σύλληψής του με την αυτόφωρη διαδικασία, λόγω πιθανής παραβίασης του νόμου περί προσωπικών δεδομένων. Αφού έδωσε μια συνέντευξη «από φιλικό σπίτι», ο δημοσιογράφος συνελήφθη σήμερα Κυριακή (έχω την εντύπωση ότι αφέθηκε να συλληφθεί) και αποφυλακίστηκε σύντομα.
Αυτά περίπου είναι τα γεγονότα. Ακολουθούν μερικά απλά ερωτήματα, σαν «τροφή για σκέψη» που λένε και οι αγγλομαθείς, και μια συνόψιση.
1. Αν οι κ. Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος έκρυβαν συνειδητά το θέμα, αυτό σημαίνει ότι στο υλικό υπήρχαν ονόματα που δεν θα ήθελαν να βγουν στην επιφάνεια. Αν ο ένας όντως το έχασε κι ο άλλος περίμενε να γίνουν από μόνα τους διάφορα, προκειμένουν να ξεκινήσουν οι εκ του νόμου προβλεπόμενες διαδικασίες, είναι από αφελείς μέχρι ανίκανοι. Αν το έκρυψαν από συνήθεια, επειδή έτσι είθισται στο επάγγελμά τους, ακόμα χειρότερα. Και στις τρεις περιπτώσεις, δεν πρέπει κάποιος, κάπως, να τους αποδώσει ευθύνες;
2. Ο τοτινός πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου ήταν ενήμερος για το θέμα; Αν όχι, γιατί; Αν ναι, τι έκανε;
3. Στα χρόνια που πέρασαν, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι οι δύο υπουργοί δεν έριξαν μια ματιά στο υλικό, που πολύ καλά καταλάβαιναν την πολιτική του αξία; Ποιος μπορεί να δεχτεί το «ήταν συνταγματικό να την κατέχω, αλλά ήταν αντισυνταγματικό να τη διαβάσω»; Δεν μπορώ να φανταστώ όχι Έλληνα πολιτικό, όχι Έλληνα δημοσιογράφο, αλλά οποιονδήποτε απλό άνθρωπο, που έχει στα χέρια του το υλικό και να μη το διεξέλθει, για να δει τι γίνεται. Εσείς μπορείτε;
4. Στα χρόνια που πέρασαν, επίσης, ποιοι και πόσοι να είχαν πρόσβαση στο υλικό; Μήπως αυτοί οι κάποιοι αλλάξανε / σβήσανε / προσθέσανε ονόματα; Από πόσα μάτια πέρασε, ποιοι ευθύνονται για τις βόλτες και τα ταξίδια του υλικού, ποιοι ευθύνονται που δεν κατέληξε στα αρμόδια όργανα τότε που έπρεπε;
5. Εδώ κι ένα χρόνο, δεν έχουμε πια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, παρά τρεις άλλες διαδοχικές κυβερνήσεις. Τρεις πρωθυπουργοί και τρεις υπουργοί οικονομικών δε θυμήθηκα τα δηνοσιεύματα για τη λίστα; Δεν ενδιαφέρθηκαν να μάθουν τι έγινε; Δε λέω ότι το χρονικό διάστημα είναι το ίδιο όπως με τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, αλλά γιατί όλοι αυτοί δεν ασολήθηκαν; Και ειδικά ο κ. Σαμαράς, εκλεγμένος πρωθυπουργός από την αρχή του καλοκαιριού; (Τώρα βγαίνει ο Οκτώβρης)
6. Ο κ. Βαξεβάνης στο περιοδικό του καταγγέλλει, μεταξύ άλλων, ότι με το να μη δημοσιοποιείται η λίστα Λαγκάρντ, πολλοί και διάφοροι εκβιάζονται. Ισχύει; Ποια αρμόδια αρχή θα το ψάξει αυτό; Ποιοι νιώθουν εκβιαζόμενοι και γιατί; Και τι δίνουν σε αντάλλαγμα;
Ας συνοψίσουμε λοιπόν.
1. Ο κ. Βαξεβάνης βρίσκει μια λίστα που του στέλνουν. Δημοσιογράφος είναι, τίποτα το παράξενο. Τη διασταυρώνει όσο μπορεί (τηλεφωνεί στην τράπεζα, μιλάει με μερικά από τα αναφερόμενα πρόσωπα, εσπράττει γενικά επιβεβαιώσεις- και μια κραυγαλέα διπλή διάψευση από τον κ. Βουλγαράκη και την κ. Πελέκη) και τη δημοσιεύει. Πολύ καλά έκανε. Κανένας δημοσιογράφος δε βγήκε χαμένος σε δημοκρατική χώρα, εφόσον δημοσίεψε μη ψευδή στοιχεία. Ήταν υποχρέωσή του να τη δημοσιέψει. Όχι μόνο γιατί «η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δημοσιογραφίας/δημοκρατίας » (αμφότερες οι εκδοχές της γνωστής ρήσης «κάθονται» στην περίπτωσή μας σωστά), αλλά και γιατί, εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, είναι η κίνηση που θα δώσει (θα δώσει;) περαιτέρω ώθηση στο θέμα. Από την άποψη αυτή, ποσώς μ΄ενδιαφέρει το αν υποκρύπτονται σκοπιμότητες (σε λίγες μέρες έχουμε το Μνημόνο ΙΙΙ) ή οτιδήποτε άλλο. Είσαι δημοσιογράφος, έχεις δημοσιεύσιμο υλικό, το δημοσιεύεις. Τέλος.
2. Τα περί προσωπικών δεδομένων δεν περνάνε. Πού ήταν τα προσωπικά δεδομένα σε τόσες άλλες περιπτώσεις, π.χ. με την αλλοδαπή κοπέλα τη φερόμενη ως πόρνη - φορέα του AIDS, που μέχρι και τη φάτσα της είδε όλη η Ελλάδα; Πολύ αμφιβάλλω, λοιπόν, με τα λίγα νομικά που ξέρω, αν η υπόθεση της σύλληψης Βαξεβάνη θα φτάσει ποτέ στο ακροατήριο.
3. Κάθε φορά που ένας υπουργός του ΠΑΣΟΚ μιλάει για το θέμα «λίστα Λαγκάρντ», το κόμμα αυτό χάνει και μια ακόμα εκατοστιαία μονάδα από τις λίγες που του έχουν απομείνει. Αυτό ειδικά το θέμα, επειδή ενέχει μεγάλη κοροϊδία απέναντι στον κόσμο, δε νομίζω να ξεχαστεί όπως άλλα.
4. Ακόμα κι αν όλοι οι αναφερόμενοι στη λίστα αποδειχτούν λευκές περιστερές (επιχειρηματίες που έχουν δηλώσει τα χρήματα, φοιτητές εξωτερικού κλπ) και πάλι η δημοσίευση καλώς έγινε. Θα γίνουν ανακρίσεις, θα δούμε τι θα βγει. Καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται. Κι ελπίζουμε ότι θα ΄ρθουν κι άλλες λίστες κάπως πιο … επίσημα (για να το πω κομψά), κι από άλλες τράπεζες, και που θα αφορούν ειδικότερες χρονικές περιόδους (από το 2008 ή 2009, συγκεκριμένα). Κι ότι οι επόμενες λίστες δε θα χαθούν, αλλά θα διερευνηθούν. Βέβαια, για να προχωρήσουν και να διαλευκανθούν όλα αυτά που ευαγγελίζομαι, θα πρέπει πρώτα να διακοπούν οι (αντισυνταγματικές, κατά την κρατούσα εκδοχή) απεργίες του δικαστικού σώματος. Θα διακοπούν; Εδώ θα είμαστε και θα δούμε.
5. Η υποστήριξη προς την ενέργεια του κ. Βαξεβάνη έχει αξία αν είναι συγκεκριμένη. Η σχετική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την εντολή για σύλληψη του δημοσιογράφου, είναι τόσο βερμπαλιστικά αντιφιλελεύθερη και αντιμνημονιακή, ώστε καταντάει άκυρη και ανούσια. Θα ίσχυαν τα γραφόμενά του μόνο αν ήταν αντιμνημονιακή η ίδια η κ. Λαγκάρντ, η αρχική πηγή του υλικού.
6. Καλώς ή κακώς, δίκαια ή άδικα, το θέμα της λίστας Λαγκάρντ -έστω και να δεν είναι το χειρότερο- έχει καταγραφεί ως η χειρότερη περίπτωση συγκάλυψης και αλληλοϋποστήριξης των τελευταίων ετών εντός του παλιού πολιτικού μας (σας) συστήματος. Τα «την έχασα - τη βρήκα - την έδωσα - δεν τη διάβασα- δεν έδωσα εντολή - ήταν αντισυνταγματικό- δεν ξέρω τι έγινε - δε φταίω εγώ - ήταν συνταγματικό -δεν έχω ευθύνη - ψάξτε αλλού - εγώ το ανέδειξα- τη μετέτρεψα» κλπ κλπ- όλα αυτά ακούγονται προφάσεις εν αμαρτίαις. Το ότι η ιστορία έσκασε λίγες μέρες πριν τη συζήτηση των μέτρων του Μνημονίου ΙΙΙ, την καθιστά ακόμα χειρότερη: «εμάς μας φορολογείς από το πρώτο ευρώ, ενώ εσείς βγάζετε έξω παράνομα τα εκατομμύριά σας και μας το κρύβετε κιόλας». Έτσι σκέφτεται ο απλός, ο εκτός συστήματος άνθρωπος. Ποιος μπορεί να πει ότι έχει άδικο;
7. Οι εκπρόσωποι του παλιού πολιτικού συστήματος δεν έχουν καταλάβει γρυ από το τι σόι διεργασίες γίνονται στον κόσμο. Δεν έχουν καταλάβει, ιδίως, ότι με το να αρνούνται πεισματικά κάθε διαρθρωτικό / εκσυγχρονιστικό / προοδευτικό μέτρο ανοιχτοσύνης που προβλέπουν τα Μνημόνια και να τα μεταφράζουν όλα σε φόρους και μόνο φόρους, σκάβουν ταυτόχρονα και το δικό τους λάκκο. Νομίζουν, ίσως, ότι θυσιάζοντας τον Άκη Τσοχατζόπουλο καθαρίσανε. Κούνια που τους κούναγε. Όπως και η κρίση, έτσι και η διάλυση του πολιτικού (και πελατειακού και μονοπωλιακού και κλειστού και εγγυημένου για τους ημετέρους κλπ κλπ) συστήματος είναι ακόμα στην αρχή. Αλλά έχουμε να φτύσουμε πολύ αίμα μέχρι να ολοκληρωθεί, κι ούτε κι ξέρουμε με τι και πώς θ΄ αντικατασταθεί.
Αν όντως τα πράγματα εξελιχτούν προς το χειρότερο, μπορεί να μην έχουμε μυαλό για λίστες και για συλλήψεις δημοσιογράφων (όπως προσωρινά αποπροσανατολίζεται ο Φερνάζης στο καβαφικό ποίημα «Ο Δαρείος»). Όσο όμως λειτουργούν οι θεσμοί όπως τους ξέρουμε, έχουμε και παραέχουμε το μυαλό. Γι΄αυτό λοιπόν, όπως άλλωστε κι ο Φερνάζης, ξαναγυρίζουμε κι εμείς στο θέμα μας και δεν τ΄αφήνουμε να περάσει έτσι.

για το "κόψιμο" της εκπομπής "Πρωινή Ενημέρωση" της ΝΕΤ


Ανακοίνωση της ΔΗΜΑΡ για το "κόψιμο" της εκπομπής "Πρωινή Ενημέρωση" της ΝΕΤ

Η ΔΗΜ.ΑΡ θεωρεί απαράδεκτη ενέργεια, ενέργεια που προσβάλλει τη λειτουργική ανεξαρτησία του δημοσιογράφου, την απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης του Τομέα Ενημέρωσης της ΕΡΤ να «κόψει μέχρι νεωτέρας» τους παρουσιαστές της «Πρωινής Ενημέρωσης», Κώστα Αρβανίτη και Μαριλένα Κατσίμη.

Η άμεση ανάκληση της απόφασης αυτής είναι η στοιχειώδης οφειλόμενη πράξη εκ μέρους του τομέα ενημέρωσης και της Γενικής Διεύθυνσης της ΕΡΤ

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2014 Η ΔΗΜΑΡ ΔΡΑΜΑΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΤΑΝ ΕΛΘΕΙ Η ΩΡΑ


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΡΑΜΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2014
Η ΔΗΜΑΡ ΔΡΑΜΑΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΤΑΝ ΕΛΘΕΙ Η ΩΡΑ

Εν όψει των επόμενων δημοτικών εκλογών ξεκίνησαν ήδη διεργασίες στην τοπική κοινωνία της Δράμας. Παρά το γεγονός ότι αυτές θα διεξαχθούν τον Ιούνιο του 2014 ξεκίνησαν ήδη σχετικές συζητήσεις, διοργανώνονται ανοιχτές συγκεντρώσεις, αναδύονται νέες παρατάξεις, αυτοδιοικητικά στελέχη και πολιτικές δυνάμεις διερευνούν τα νέα δεδομένα.
Κατά κοινή εκτίμηση το αυτοδιοικητικό τοπίο και ιδιαίτερα όσον αφορά το Δήμο Δράμας παραμένει ρευστό και ασαφές, τόσο όσον αφορά τις εξελίξεις στον «κεντροδεξιό χώρο» («ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ – ΝΕΑ ΔΡΑΜΑ»), όσο και στον ανερχόμενο πολιτικά και ίσως και αυτοδιοικητικά χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε τμήμα του ΠΑΣΟΚ καθώς δεν μπορεί κανείς να θεωρήσει ως δεδομένη την εκ νέου συμμετοχή στις εκλογές της παράταξης «ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΜΑ» του Κ. Σούτου. Σε κάθε περίπτωση θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ξεκαθάρισμα του τοπίου, δηλαδή όταν θα διαμορφωθούν τελικά οι παρατάξεις που θα διεκδικήσουν το Δήμο Δράμας.
Η Δημοκρατική Αριστερά Δράμας στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές αποφάσισε να συμπράξει εκλογικά με τη δημοτική παράταξη «ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΖΩΗ» και τον υποψήφιο Δήμαρχο Κυριάκο Χαρακίδη. Πίστεψε ότι είχε έλθει η ώρα μέσα από μια πολυσυλλεκτική παράταξη να αλλάξει η επί δεκαέξι χρόνια προηγούμενη Δημοτική Αρχή και να έχει ο Δήμος μας άλλες προοπτικές. Δικαιώθηκε από τις εξελίξεις, καθώς η ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΖΩΗ ήταν ο νικητής των εκλογών. Η ΔΗΜΑΡ Δράμας εξέλεξε ένα Δημοτικό Σύμβουλο (Χρήστος Φουτσιτζής), ενώ στελέχη της συμμετέχουν στο Δ.Σ. της ΔΕΥΑΔ και της ΔΕΚΠΟΤΑ ήδη ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΔΗΜΟΥ ΔΡΑΜΑΣ (Άννα Καρασαββίδου και Χρήστος Χατζηγεωργίου).
Εδώ και δύο χρόνια η ΔΗΜΑΡ Δράμας τόσο με τα παραπάνω στελέχη της, όσο και ως πολιτική οργάνωση, παρέχει κριτική υποστήριξη στην παρούσα Δημοτική Αρχή, προωθώντας αρχές και προτάσεις της για αξιοκρατία και διαφάνεια, ελάφρυνση των πολιτών από βάρη και τέλη, δημιουργία ενός δικτύου κοινωνικής αλληλεγγύης για τους ασθενέστερους συμπολίτες μας με συγκεκριμένα θετικά αποτελέσματα. Η συνεργασία δεν ήταν πάντα ανέφελη. Υπήρξαν και  διαφορετικές προσεγγίσεις και διαφωνίες σε συγκεκριμένα ζητήματα, τα οποία και αναδείξαμε δημόσια όπως το θέμα του Συνηγόρου του Δημότη και το  Πρόγραμμα δράσης της ΔΕΚΠΟΤΑ.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή συμπληρώνει σε λίγο δύο χρόνια ζωής. Η ΔΗΜΑΡ Δράμας προγραμματίζει για την Άνοιξη του 2013 ανοιχτή εκδήλωση, όπου θα συζητήσουμε αναλυτικά με τα μέλη και τους φίλους μας για το έργο της Δημοτικής Αρχής,  τα συν και τα πλην της θητείας της.
Ο απολογισμός του έργου της σημερινής Δημοτικής Αρχής και το ξεκαθάρισμα του τοπίου με τη διαμόρφωση των νέων δεδομένων και των παρατάξεων, που τελικά θα διεκδικήσουν το Δήμο Δράμας, θα συνεκτιμηθούν, έτσι ώστε η Γ.Σ. της ΔΗΜΑΡ Δράμας με δημοκρατικό τρόπο να καταλήξει στο τι θα πράξει στις επόμενες δημοτικές εκλογές.

                                                                                    Δράμα  30/10/12
                                                                                    Το Γραφείο Τύπου  

ΕΚΛΟΓΗ ΝΕΑΣ Ν.Ε. & ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ ΔΡΑΜΑΣ


ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΡΑΜΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΚΛΟΓΗ ΝΕΑΣ Ν.Ε. & ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ ΔΡΑΜΑΣ

Η Γενική Συνέλευση της οργάνωσης Δράμας της Δημοκρατικής Αριστεράς σε πρόσφατη συνεδρίασή της συζήτησε για τις πολιτικές εξελίξεις, καθώς και τις αποφάσεις της Κ.Ε. και της ηγεσίας του κόμματος σε σχέση με τη συμμετοχή  και στήριξη της Κυβέρνησης και τις διαπραγματεύσεις με την τρόϊκα και τους δανειστές.
Η οργάνωση Δράμας της ΔΗΜΑΡ στη συντριπτική της πλειοψηφία συμφωνεί με τις αποφάσεις και τη διαπραγματευτική τακτική του Προέδρου σ. Φώτη Κουβέλη και του κόμματος στην προσπάθεια που καταβάλλει η ΔΗΜΑΡ:
* να προχωρήσει η δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας με την οικονομία ζωντανή και την κοινωνία όρθια, με μέτρα κατά το δυνατό δικαιότερα κατανεμημένα
* να περισωθεί ότι είναι δυνατόν από τα εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα και το κράτος πρόνοιας
* να τροποποιηθούν και βελτιωθούν όροι και προβλέψεις του μνημονίου προς όφελος της κοινωνίας
* να επιτύχουμε με πολιτική διαπραγμάτευση σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο με τους εταίρους μας τη διετή παράταση της δημοσιονομικής προσαρμογής και ένα πακέτο μέτρων, που θα μπορέσουν να οδηγήσουν σε οριστική και συνολική πλέον λύση του Ελληνικού προβλήματος
Η Γενική Συνέλευση εξέλεξε νέα Νομαρχιακή Επιτροπή της οργάνωσης Δράμας, τα μέλη της οποίας είναι:
1. Ανδρεάδου Κατερίνα, Δικηγόρος
2. Ανδρέογλου Γιάννης, Γραφίστας
3.Αργυροπούλου Ξένια, Εκδότης
4. Γαλιαλίδης Θεοχάρης, Δικηγόρος
5. Μασταύραλης Στέλιος, Ιδιωτικός Υπάλληλος
6. Πούλιος Τάσος, Δικηγόρος
7. Τσιλβίδης Γιάννης, Τραπεζικός Υπάλληλος
8.Φουτσιτζής Χρήστος, Γιατρός
9. Χατζηγεωργίου Παναγιώτης, Δικηγόρος
10. Χατζηγεωργίου Χρήστος, Δάσκαλος
11. Χρόνης Παναγιώτης, Μουσικός
Στη νέα Ν.Ε. συμμετέχουν ως νέα μέλη οι Ανδρεάδου Κατερίνα, Ανδρέογλου Γιάννης, Πούλιος Τάσος και  Τσιλβίδης Γιάννης.
Η Ν.Ε. σε συνεδρίασή της εξέλεξε πενταετή Γραμματεία αποτελούμενη από τους εξής:
1. Ανδρεάδου Κατερίνα
2. Ανδρέογλου Γιάννης
3. Γαλιαλίδης Θεοχάρης
4. Μασταύραλης Στέλιος
5. Χατζηγεωργίου Παναγιώτης
Στη νέα Γραμματεία συμμετέχουν ως νέα μέλη οι Ανδρεάδου Κατερίνα και Ανδρέογλου Γιάννης. Εκλέχθηκε Γραμματέας ο Παναγιώτης Χατζηγεωργίου και ορίστηκε ως εκπρόσωπος τύπου ο Τάσος Πούλιος.
Η Ν.Ε. συζήτησε και αποφάσισε το πλαίσιο  και πλάνο δράσης της ΔΗΜΑΡ Δράμας για τους επόμενους μήνες, που προβλέπει μεταξύ άλλων:
- οργανωτική ανασυγκρότηση και εγγραφή νέων μελών
- ανοιχτές συνεδριάσεις Γραμματείας κάθε εβδομάδα, Ν.Ε. κάθε μήνα και Γ.Σ. κάθε δίμηνο ή και συντομότερα αν κριθεί αναγκαίο από τις εξελίξεις ή ζητηθεί από τα μέλη
- συνεργασία με Κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜΑΡ για κατάθεση ερωτήσεων σχετικά με θέματα τοπικού ενδιαφέροντος, επισκέψεις Βουλευτών και κομματικών στελεχών για ενημέρωση και προώθηση προς επίλυση τοπικών θεμάτων
- Ανοιχτές εκδηλώσεις για θέματα τοπικού αλλά και γενικότερου ενδιαφέροντος (μεταναστευτικό και κέντρο κράτησης στο Παρανέστι, διαφθορά και καταπολέμησή της, νέο φορολογικό νομοσχέδιο και φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης και συντονισμός φορέων, δημοτικές εκλογές – αποτίμηση έργου δημοτικής αρχής Δήμου Δράμας)

                                                                                                Δράμα 29/10/2012
                                                                                         Το Γραφείο Τύπου